Ministrant (łac. ministrare – służyć, posługiwać, pomagać) – osoba posługująca w liturgii, najczęściej w czasie sprawowania Eucharystii, a także nabożeństw pozaliturgicznych. Nazwa obejmuje zarówno konkretną funkcję wykonywaną podczas liturgii (np. ministrant ołtarza, ministrant księgi, ministrant światła) jak i stałą posługę wykonywaną najczęściej przez chłopców lub młodzież męską.

WYRÓŻNIA SIĘ KILKA POSŁUG MINISTRANCKICH
-
choralista - stoi najniżej w hierarchii, odpowiedzialny jest za dzwonki i gong
-
ministrant światła (inaczej lucyferariusz z łac. lux, cis - światło) - opiekuje się świecami, posługuje do nich
-
ministrant księgi (inaczej librysta z łac. libra- księga) - dba o księgi liturgiczne, przygotowuje je przed celebracją liturgiczną; może posługiwać celebransowi przy mszale
-
ministrant ołtarza - jest to najważniejsza funkcja ministrancka, gdyż posługuje on przy naczyniach liturgicznych, niezbędnych do sprawowania Eucharystii, jak również podaje wino i wodę i służy do pateny
-
ministrant krzyża (inaczej krucyferariusz z łac. crux, cis - krzyż) - posługuje do krzyża podczas procesji wejścia i zejścia, oraz w innych momentach, gdy potrzebny jest krzyż
-
psałterzysta (kantor) - intonuje pieśni i wykonuje psalmy, zazwyczaj jest ministrantem słowa Bożego posiadającym uzdolnienia muzyczne
-
ceremoniarz - najważniejszy ministrant, jego zadaniem jest koordynowanie działań pozostałych ministrantów, jest odpowiedzialny za prawidłowy przebieg liturgii, przeprowadza próby z ministrantami, może być ich kilku w parafii, powinien być zaznajomiony z większością rubryków
-
lektor - pełni posługę lektoratu w Kościele katolickim, mając specjalne błogosławieństwo do odczytywania słów Pisma świętego w zgromadzeniu liturgicznym.
-
turyferariusz - odpowiedzialny jest za kadzielnicę, za jej przygotowania, utrzymanie w czystości, ze względu na trud posługi powinien być to najstarszy ministrant
-
nawikulariusz - służy razem z turyferariuszem - niesie kadzidło
-
ministrant wody - posługuje podczas aspersji
-
ministrant mitry - podczas Mszy świętej sprawowanej przez infułata lub biskupa - trzyma mitrę
-
ministrant pastorału - podczas Mszy świętej pod przewodnictwem biskupa trzyma pastorał

PATRON MINISTRANTÓW
Św. Dominik Savio - urodzony 2 kwietnia 1842 w Riva di Chieri koło Turynu, zmarł 9 marca 1857. Od wczesnego dzieciństwa wyróżniał się pobożnością, służył do Mszy od 5. roku życia. Jednym z jego nauczycieli był św. Jan Bosco. Jesienią 1856 zapadł na gruźlicę i po kilku miesiącach zmarł. Został uznany za wzór pobożnego dziecka, papież Pius XI nazwał go "małym świętym wielkim duchem", a Pius XII beatyfikował (1950), a następnie kanonizował go (1954).



Spotkania ministrantów - w soboty o godz. 10:00