ŚWIĘTY IZYDOR urodził się w Madrycie około roku 1080 w ubogiej i religijnej rodzinie, która przeniosła się na wieś. Bieda zmusiła młodego Izydora do pracy w charakterze parobka u zamożnych sąsiadów. Podczas modlitw, według legendy, pomagał mu na roli Anioł, jego pracy towarzyszyły cudowne zdarzenia, a on sam miewał wizje.

Izydor ożenił się z bł. Marią Toribia i przeniósł się do Madrytu. Ponownie go opuścił, gdy Arabowie zajęli miasto by powrócić, kiedy zostało odbite przez Hiszpanów.

Słynący za życia z pobożności, z ducha pokuty i z uczynków miłosierdzia Izydor zmarł ok. 1130 roku. Został pochowany na cmentarzu św. Andrzeja. W 1170 przeniesiono jego relikwie do kościoła, w którym otrzymał chrzest święty. Cuda, jakie działy się przy jego grobie, ściągały mnóstwo pielgrzymów.

Beatyfikacji Izydora dokonał w roku 1619 papież Paweł V, a kanonizacji1622 Grzegorz XV.

Jego wspomnienie liturgiczneKościele katolickim obchodzone jest 15 maja. Jest patronem Madrytu i rolników.

ikonografii św. Izydor przedstawiany jest z atrybutami takimi jak pług (symboliczne narzędzie pracy rolników) i krucyfiks. Na obrazach malowany jest w charakterystycznym ujęciu, gdy klęczy przed krzyżem lub figurą, a obok aniołowie orzą jego pługiem. Nawiązuje to do jednej z wizji, jakiej miał doświadczyć św. Izydor.

Przysłowia ludowe związane z postacią św. Izydora: „Na Izydora pusta komora.”, „Na świętego Izydora często bywa chłodna pora.”, „Na świętego Izydora dla bociana pora.”, „Święty Izydor wołkami orze, a kto go prosi, to mu pomoże.”