ŚWIĘTY JÓZEF – niewiele wiadomo o świętym Józefie. Głównymi źródłami wiedzy są Ewangelie. Pochodził z rodu Dawida, a ojcem jego był bliżej niezany Jakub (Mt 1,1-16), urodził się w Betlejem (Łk 2,4). Był mężem Maryi, Matki Jezusa i jego Opiekunem. „Po zaślubinach Matki Jezusa, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego (Mt 1,18). Józef chciał potajemnie oddalić Maryję, ponieważ wiedział, że nie jest ojcem Dziecka, jednak we śnie otrzymał nakaz, aby przyjąć ją do siebie. Nadał mającemu się narodzić Chłopcu imię Jezus. Według żydowskiego prawa ojciec dziecka mógł nadać mu imię – czynność ta była uznaniem dziecka za swoje. To Bóg nadał imię Jezusowi, ale przed ludźmi uczynił to Józef i był on uważany za ziemskiego ojca Jezusa (Mt 13,55). Józef przyjął Maryję do swego domu w Nazarecie. Biblia nie podaje nam wieku Józefa, ani Maryi w dniu ich zaślubin. Według objawień prywatnych, jakich doznała Maria z Agredy opisanych w książce Mistyczne miasto Boże, Józef poślubiając Maryję miał 33 lata, a ona 14.

Zanim jeszcze urodził się Jezus, ukazało się zarządzenie cesarza Augusta o spisie ludności. Każdy mieszkaniec spisywany był w miejscu swego urodzenia, więc Józef udał się z rodziną w podróż do judzkiego Betlejem, skąd pochodził (Łk 2,1nn). Gdy dotarli na miejsce, Maryja urodziła Jezusa i położyła w żłobie, nie było bowiem dla nich miejsca w gospodzie. Po ośmiu dniach obrzezano Dziecię, a potem zaniesiono do Jerozolimy, by przedstawić je Panu i złożyć ofiarę wykupującą. Złożyli ofiarę ubogich – parę synogarlic lub dwa gołębie, co by wskazywało, że nie byli zamożni. Święty Józef był też świadkiem pokłonu pasterzy nowo narodzonemu Dziecięciu. Józef we śnie otrzymał nakaz natychmiastowego udania się do Egiptu, by ochronić życie Jezusa. Powrócili dopiero po ponownym śnie Józefa, który dowiedział się, że Herod nie żyje. Osiedli w Nazarecie w Galilei (Mt 2,1-15). Święty Łukasz wspomniał jeszcze Józefa, gdy dwunastoletni Jezus odłączył się od rodziców i został po trzech dniach poszukiwań odnaleziony w Świątyni (Łk 2,42). Później Ewangelie o nim milczą.

Kościół katolicki ukazuje św. Józefa jako wzór takich cnót jak posłuszeństwo Bogu, wiara, pracowitość, męstwo, sprawiedliwość, czystość, piękna miłość, skromność, ubóstwo, milczenie, opanowanie i inne.

Jako postać biblijna św. Józef jest zwieńczeniem Starego Testamentu. Święty Józef jest doskonale oddany woli Bożej. Jako głowa Świętej Rodziny z Nazaretu został przez Boga obdarzony wyjątkową łaską i zaufaniem, wyrażająca się w tym, że Bóg powierzył mu Maryję i Jezusa – Syna Bożego pod jego opiekę, w związku z tym Kościół katolicki uważa go za postać wyjątkową godną kultu i naśladowania. Święty Józef przez Kościół katolicki jest ukazywany również jako pogromca duchów piekielnych. Jest patronem Kościoła, wielu świątyń i parafii, a także: rodzin, ojców, mężczyzn, umierających, czystości.

Kościele katolickim liturgiczna uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny obchodzona jest 19 marca, zaś 1 maja wspomina się Świętego Józefa Rzemieślnika.

ikonografii święty Józef przedstawiany jest: z Maryją i Jezusem – obraz Świętej Rodziny; w scenach: w szopce betlejemskiej, ofiarowania w świątyni, przy pokłonie Mędrców ze Wschodu, ucieczki do Egiptu, znalezienia dwunastoletniego Jezusa w świątyni; z Jezusem – trzyma Go na ręku lub stoi obok Niego; sam z narzędziami cieśli lub lilią – symbolem czystości.